Tarotun kökenleri

Tarota dair en eski korunmuş kanıtlar 15. yüzyıl Kuzey İtalya'sına uzanır. Bu kartlar başlangıçta ruhsal okumalar için değil, oyun için kullanılıyordu. Bildik takım kartlarına bir koz dizisi eklendi ve daha sonra Büyük ve Küçük Arkana denilen yapı böyle oluştu.

İlk imgeler tek bir gizli kod değildi. Saray figürleri, Hristiyan temaları, erdemler, talih, ölüm ve yargı gibi dönemin görsel dünyasında tanınan fikirleri taşıyordu. Kartlar simgeseldi, ama aynı zamanda zanaat, eğlence ve sosyal hayatın parçasıydı.

Tarot Avrupa'ya yayıldıkça matbaacılar ve kart yapımcıları tasarımları yerel pazarlara göre uyarladı. Adlar, numaralar, renkler ve küçük ayrıntılar değişti; fakat takımlar, saray kartları ve kozların temel yapısı tanınır kaldı.

Kehanet ve okült kullanım çok daha sonra, özellikle 18. ve 19. yüzyıl Fransa'sında belirginleşti. Modern okuyucu bu simgesel katmanları değerlendirebilir, ancak tarotun önce zamanla anlam biriktiren tarihsel bir kart geleneği olduğunu hatırladığında okuma daha sağlam olur.