रायडर-वेट-स्मिथ टॅरो

रायडर-वेट-स्मिथ टॅरो 1909 मध्ये Rider & Son यांनी प्रकाशित केले. A. E. Waite यांनी त्याची गूढ चौकट दिली आणि Pamela Colman Smith यांनी चित्रे तयार केली. Smith यांनी अर्थ थेट दिसेल असा केला म्हणून या डेकचा प्रभाव मोठा ठरला.

सर्वात महत्त्वाचा बदल मायनर आर्कानात झाला. जुन्या पिप परंपरेत अनेकदा फक्त सूट चिन्हे दिसत, पण Smith यांनी दैनंदिन दृश्ये रंगवली: दांडे वाहणारी व्यक्ती, तलवारीखाली विश्रांती, कपांखाली कुटुंब, पेंटकलवर काम करणारा कारागीर.

ही कार्डे छोट्या रंगमंचासारखी वाटतात. हावभाव, नजर, परिसर, रंग आणि रिकामी जागा मनःस्थिती व हालचाल दाखवतात. वाचक कोण कृती करतो, कोण टाळतो, काय जड आहे आणि कुठे ऊर्जा अडकते हे पाहू शकतो.

अनेक आधुनिक डेक हीच रचना वापरतात, जरी कलाशैली बदलली तरी. रायडर-वेट-स्मिथ शिकणे आधुनिक टॅरो समजण्यासाठी उपयुक्त आहे, पण मार्सेई आणि जुन्या डेकशी तुलना केल्यास ते संपूर्ण इतिहास नसून प्रभावी परंपरा आहे हे स्पष्ट होते.